بعضی روزها هم این جوریه که شال و کلاه میکنی و میزنی از خونه بیرون و تا غروب مثلا داری کار میکنی ولی هیچی به هیچی و این بعضی روزا گاهی خیلی روزها میشه. کاش دلم دوباره روشن بشه به نور امید و نترسم از هیچی.