هدف از درد دل کردن صرفا بیان حالات درون است

اینجا باید موسیقی دلخواهم پخش می‌شد.

هدف از درد دل کردن صرفا بیان حالات درون است

اینجا باید موسیقی دلخواهم پخش می‌شد.

ناخوشم

از هفته قبل تا الان درگیر یه بیماری ویروسی هستیم که مهمونای تهرونی سوغات آوردن برامون.یه بند آبریزش بینی و‌سرفه دارم. امروز خیلی بد داشتم کار می‌کردم. اصلا فکرم سر جاش نبود.سامانه بیمه واقعا دیوانه می‌‌کنه آدم رو.حافظه‌ام کم شده و‌هی فراموش می‌کنم چیزا رو…

شاید اون طرف زندگی بود

گاهی وقتها دلم می‌خواد در یک باغ مخفی خیالی رو باز کنم و یک گوشه روی کنده درخت کهنسال پر پیچ و تابی زیر سایه انبوه درختان گم بشم و آرام آرام در حالی که هیچ چیز جز بوی خاک نمناک در خیالم نیست به جاودانگی بپیوندم. این دروغ نیست که من بی‌گناه یا گناهکار گرفتار رنج بودنم و ذهنم درکی از موهبت حیات نداشته و نداره. همچنان فکر می‌‌کنم اگر هرگز به دنیا نیامده بودم همه چیز بهتر پیش می‌رفت…

من نیستم از اهل این عالم که می‌بینید.

خیلی از این دنیای واقعی که توش هستم خسته شدم. تنها راهی که برام مونده اینه که باز پناه ببرم به عالم خیال به جایی که آدمهاش با هم مهربونن و از صبح تا شب تو فکر پیشی گرفتن از هم و سوزوندن دل همدیگه نیستن. بارها امتحان کردم در واقعیت زندگی کردن رو و هفت سال توی تظاهر به زندگی کردن موندم برای خوشحالی اطرافیانم ولی دیگه نمی‌تونم. برنامه دراز مدتم ترک عالم طبابت حرفه‌ایه. تقصیر کسی هم نیست. شانسم بد بود . من هم با شوق اومدم هم استعداد داشتم هم زحمت‌کش بودم فقط این راه ، راه من نبود. من خیلی حساس‌تر از اونم که مرگ دوستانم برام عادی بشه

دلم می‌خواد بخوابم و بیدار نشم. نه اشتباه نکنید تو فکر خودکشی و این چیزا نیستم. صرفا‌ دارم فکر می‌کنم که در جوانی که خدا رو شکر سالم بودم هیچ کار درستی انجام ندادم از این به بعدش در این سرازیری تا لحظه مرگ هم اتفاق خاصی قرار نیست بیفته. تا همین یک سال پیش وهم این رو داشتم که رشته‌ای که باعشق انتخابش کردم و به قول نیما به جان دادمش آب بهم کمک می‌کنه در جامعه اثر مثبتی داشته باشم و‌گرچه هرگز کار مهمی برای دنیا انجام نمیدم کار کوچکی برای یک مفر ممکنه انجام بدم ولی راستش این یک سال بهم ثابت کرد که به هیچ دردی نمی‌خورم. در زندگی اجتماعی هم که اصلا به فکر دست و پا کردن دوست و همراه سالیان سالخوردگی نبودم و همیشه فکر می‌کردم زودی می میرم و کار به اون جاها نمی‌رسه کار خاصی نیست که آرزو داشته باشم تو بقیه زندگی انجام بدم سوال اینجاست که چرا باشم؟ یعنی چرا خدا من رو آفرید؟ چرا باید این رنج رو تا ته تحمل کنم؟

نوروز پیروز باد

دوستان قشنگم سال نو مبارک