این آزمون ارتقا هم از اون آزمونهای الکی اعصاب خردکنه که فقط برای برچسب زدن به دستیاران پزشکی استفاده میشه و جز این که محرک خودکشیهای تکانشی باشه خاصیت دیگهای ازش دیده نشده. امیدوارم رزیدنتهای خوشگلمون امسال با این باور که قرار نیست هیچی بشه و نمره ارتقا رو بعدا حتی یادشونم نمیاد بتونن راحت بگذرونن. هر چند خودم همهاش استرس این رو داشتم که شین خبیث و سانی ازم بیشتر بشن یا سال پایینا ولی حس میکنم همه این استرسها از طرف بخش و اتندونگها !!! بهمون القا میشد…
صبح خوبیه و خدا رو شکر. با این که دیشب تسمه کولر پکیده یا یه همچین چیزی باز هم نسبتا خوابیدم. صبح اول وقت دوش گرفتم و میخوام برم سر کار. وسایل صبحانه روهم آماده کردم. فقط مونده دم کردن چای. دیشب خیلی مودی شده بودم ولی خدا رو شکر امروز به جز تپش قلب مختصر مشکلی ندارم.
به نظرم هر ایرانی یه پشت نیسان شعرنویس درون داره که اون رو وادار میکنه توی بیو بنویسه:
و خدایی که به شدت کافیست. ( در واقع منظورش اینه که خیلی خسته و تنهاست.)
خدا بسازه سلطان محمود خر کیه.( حتما به یکی از همکاراشه که مقامش بالاتره.)
هر چه با اصالتتر باوفاتر( طبیعتا خودش رو بااصالتتر میدونه)
پرواز را به خاطر بسپار
هرچه مطلوب دلت هست همان کن
و ….
کم مونده بنویسن سلطان غم مادر